della domenica del Redentore 2009 dalle Zattere
Показват се публикациите с етикет Redentore. Показване на всички публикации
Показват се публикациите с етикет Redentore. Показване на всички публикации
сряда, 21 юли 2010 г.
la chiesa del Redentore
Concepito quale stazione finale per la processione del giorno del Redentore, questo capolavoro di Paladio è iniziato nel 1577 e dopo la morte del grande architetto (avvenuta nel 1580 quando lui aveva 72 anni) concluso da Antonio da Ponte nel 1592.
Tempio votivo voluto dal Senato nel corso della grave pestilenza cessata nel 1577, già nel 1578 fu meta della processione che vedeva i dogi raggiungere il tempio su un ponte di barche gettato dall'opposta fondamenta delle Zattere.
La chiesa del Santissimo Redentore, per eccellenza un tempio votivo, dededicato al Redentore si presenta in tutto il suo splendore a chi vi acceda dall'acqua.
La peste, che tra il 1575 e il 1576 avrebbe mietuto più di 50 vittime, imperversava ancora su Venezia quando l'8 settembre il doge Alvise Mocenigo proclamò nella Basilica di San Marco il voto solenne di dedicare un tempio al Santissimo Redentore promettendo che "ogni anno, nel giorno che questa città fosse stata dichiarata libera dal contaggio, Sua Serenità et li successori suoi anderanno solennemente a visitare predetta chiesa, a perpetua memoria del beneficio ricevuto".
Per la benedizione della prima pietra fu scelto il giorno della Invenzione della Santa Croce (3 marzo 1577) e il 21 luglio - dichiarata ormai scomparsa la peste - la processione sul primo ponte votivo fu guidata dal nuovo doge, Sebastiano Venier, l'eroe di Lepanto.
La chiesa fu consacrata dal Patriarca Lorenzo Priuli il 27 settembre 1592.
Quello che più colpisce entrando nel tempio è l'effetto scenografico, l'armonia delle proporzioni oltre la grande luminosità dell'ambiente, caratteristica di tutti gli edifici palladiani, cui contribuisce molto il bianco delle superfici murarie.
L'unica navata (lunga 33,3 m, larga 16,8 m e alta 20,4 m) è sovrastata da una volta a botte articolata in spicchi che lasciano entrare abbondante la luce dalle grandi finestre termali.
Tempio votivo voluto dal Senato nel corso della grave pestilenza cessata nel 1577, già nel 1578 fu meta della processione che vedeva i dogi raggiungere il tempio su un ponte di barche gettato dall'opposta fondamenta delle Zattere.
La chiesa del Santissimo Redentore, per eccellenza un tempio votivo, dededicato al Redentore si presenta in tutto il suo splendore a chi vi acceda dall'acqua.
La peste, che tra il 1575 e il 1576 avrebbe mietuto più di 50 vittime, imperversava ancora su Venezia quando l'8 settembre il doge Alvise Mocenigo proclamò nella Basilica di San Marco il voto solenne di dedicare un tempio al Santissimo Redentore promettendo che "ogni anno, nel giorno che questa città fosse stata dichiarata libera dal contaggio, Sua Serenità et li successori suoi anderanno solennemente a visitare predetta chiesa, a perpetua memoria del beneficio ricevuto".
Per la benedizione della prima pietra fu scelto il giorno della Invenzione della Santa Croce (3 marzo 1577) e il 21 luglio - dichiarata ormai scomparsa la peste - la processione sul primo ponte votivo fu guidata dal nuovo doge, Sebastiano Venier, l'eroe di Lepanto.
La chiesa fu consacrata dal Patriarca Lorenzo Priuli il 27 settembre 1592.
Quello che più colpisce entrando nel tempio è l'effetto scenografico, l'armonia delle proporzioni oltre la grande luminosità dell'ambiente, caratteristica di tutti gli edifici palladiani, cui contribuisce molto il bianco delle superfici murarie.
L'unica navata (lunga 33,3 m, larga 16,8 m e alta 20,4 m) è sovrastata da una volta a botte articolata in spicchi che lasciano entrare abbondante la luce dalle grandi finestre termali.
La famosissima notte dei "foghi" - "foghi" => "fuochi"
Queste foto della "famosissima notte" come è chiamata per tradizione la notte del Redentore o la notte dei "foghi" me le ha mandate un mio amico che è stato sulla Riva degli Schiavoni (davanti all'Hotel Danieli). Mi ha detto "La posizione non era la migliore ma c'era veramente tantissima gente (i giornali hanno scritto 110 mila persone venute da fuori Venezia)".
Tantissime imbarcazioni di ogni genere, le rive assiepate di gente che cena sulle tavole imbandite o aspetta seduta sui masegni lo spettacolo pirotecnico. Il ponte votivo che unisce Venezia e Giudecca, e poi il pomeriggio del giorno dopo, la domenica del Redentore le regate a due remi.
Il Redentore è una delle feste veneziane più attese dell’anno, una festa che unisce religione e spettacolo. La notte del terzo sabato di luglio le imbarcazioni dei veneziani, illuminate ed addobbate a feste, si riversano nel Bacino di San Marco e nel Canale della Giudecca per assistere allo spettacolo pirotecnico, mentre il giorno seguente si svolge la cerimonia religiosa, anticipata da una serie di regate a due remi.
Mi dispiace molto che l'anno scorso quando eravamo a Venezia per la festa del Redentore ci siamo persi le regate con puparini e gondole a due remi. Ma il ponte votivo l'abbiamo percorso raggiungendo la chiesa del Santissimo Redentore a piedi. Chi vuole vedere come sono state le regate quest'anno può cliccare sul link verso il blog di Erla Zwingle e leggere il suo articolo in English The Redentore returns.
Tantissime imbarcazioni di ogni genere, le rive assiepate di gente che cena sulle tavole imbandite o aspetta seduta sui masegni lo spettacolo pirotecnico. Il ponte votivo che unisce Venezia e Giudecca, e poi il pomeriggio del giorno dopo, la domenica del Redentore le regate a due remi.
Il Redentore è una delle feste veneziane più attese dell’anno, una festa che unisce religione e spettacolo. La notte del terzo sabato di luglio le imbarcazioni dei veneziani, illuminate ed addobbate a feste, si riversano nel Bacino di San Marco e nel Canale della Giudecca per assistere allo spettacolo pirotecnico, mentre il giorno seguente si svolge la cerimonia religiosa, anticipata da una serie di regate a due remi.
Mi dispiace molto che l'anno scorso quando eravamo a Venezia per la festa del Redentore ci siamo persi le regate con puparini e gondole a due remi. Ma il ponte votivo l'abbiamo percorso raggiungendo la chiesa del Santissimo Redentore a piedi. Chi vuole vedere come sono state le regate quest'anno può cliccare sul link verso il blog di Erla Zwingle e leggere il suo articolo in English The Redentore returns.
вторник, 20 юли 2010 г.
La festa del Redentore (parla il Signore dei Campanili)
"Quando posso vado a vedere i fuochi del Redentore in barca, mi metto ben distante dagli altri natanti, in una zona tranquilla della laguna, dietro all'Isola della Giudecca. Solo così riesco ad apprezzare i giochi pirotecnici della "notte famosissima". Non andrei mai a vederli a piedi, in mezzo alla folla, al caldo. La vera Festa del Redentore, così come l'ho conosciuta, non esiste più. Quando ero bambino i miei parenti mi portavano a vedere i fuochi con la barca a remi, addobbata di luminarie. Le barche si attaccavano l'una con l'altra e ci si scambiavano i piatti della cucina tipica veneziana. Ci si offriva le fette di anguria e di melone o il vino, per il gusto di essere veneziani e di stare in compagnia. Poi tutti assieme ci si metteva a cantare le allegre (o meste) canzoni di Venezia.
Mi potrei adesso attaccare con la mia barchetta ad un barcone che "spara" musica techno a tutto volume?
Certo i fuochi sono sempre più belli, ma è lo spirito della festa, dello stare assieme, del condividere, che se n'è andato.
Per ascoltare a centinaia di decibel le canzoni più famose (ed effimere) dell'estate."
Queste sue parole mi emozionano, ogni volta che le rilleggo mi comuovo. Non fanno parte della commedia queste parole, ma mi pare che ci sia una confusione, che le dicesse il Sig. Venessian...
Mi potrei adesso attaccare con la mia barchetta ad un barcone che "spara" musica techno a tutto volume?
Certo i fuochi sono sempre più belli, ma è lo spirito della festa, dello stare assieme, del condividere, che se n'è andato.
Per ascoltare a centinaia di decibel le canzoni più famose (ed effimere) dell'estate."
Queste sue parole mi emozionano, ogni volta che le rilleggo mi comuovo. Non fanno parte della commedia queste parole, ma mi pare che ci sia una confusione, che le dicesse il Sig. Venessian...
понеделник, 19 юли 2010 г.
l'anno scorso i barconi della festa di Redentore
Музиката от лодките ни посреща още с излизането от гарата, готино е, с първите крачки в пространството пред гарата влизаме в празника. Поглеждаме се и влюбването ни във Верона остава зад гърба ни, това е Венеция, завърта ти главата отведнъж. Направо ти отнася главата.
Минаваме по моста наречен Скалци и се запътваме към Риалто, решили сме ще вървим пеша. Купили сме си карти, но ще ги използваме едва на следващия ден. Минаваме през Кампо Сан Джакомо дел Орио и виждаме празник и там. Пристигането във Венеция е винаги обагрено с магия. Всеки път ме очарова и всеки път е толкова различно.
Бързаме да си оставим багажа в хотела при Кампо Манин и отново се връщаме на Риалто, за да гледаме оттам как минават лодките пълни с превъзбудени момичета и момчета. Някои от лодките имат някаква тема, която веднага се разпознава, най-впечатляваща бе лодката с ангели и дяволи, като момчета бяха облечени в бяло с крила, а момичета в черно и червено с дяволски рогца. Повечето лодки са с пасажери облечени в тениски в определен цвят - поръчани специално с надпис Redentore 2009 (Разказвам ви впечатленията си от миналата година).
Уцелваме минаването под моста Риалто на двете големи лодки "сиамски близнаци", които се движат успоредно направо прилепени, а младежите на тях, облечени в сини тениски пеят въодушевени италианския химн. Махат с ръце към всички на моста. Настроението ни се приповдига максимално.
Lo scorso luglio quando siamo arrivati a San Marco
Lo scorso luglio quando siamo arrivati a San Marco per la festa del Redentore era un bel giorno, uno dei più belli, forse il più bello che avevo visto a Venezia, assolutamente.
Когато миналогодишната трета събота на юли пристигнахме във Венеция за празника на Реденторе веднага след като си оставихме багажа в хотела, отидохме на Сан Марко и там осъзнах колко хубав бе деня и колко особена бе светлината. Мисля, че това бе един от най-хубавите дни, които съм виждала във Венеция. Бяхме щастливи, че сме там. Повече от колкото можех да си представя. Извънмерно щастливи. А светлината този ден бе наистина празнична.
Когато миналогодишната трета събота на юли пристигнахме във Венеция за празника на Реденторе веднага след като си оставихме багажа в хотела, отидохме на Сан Марко и там осъзнах колко хубав бе деня и колко особена бе светлината. Мисля, че това бе един от най-хубавите дни, които съм виждала във Венеция. Бяхме щастливи, че сме там. Повече от колкото можех да си представя. Извънмерно щастливи. А светлината този ден бе наистина празнична.
В очакване на фойерверките
Озовали се пред Палацо Дукале разбирам, че не мога да се пльосна на плочите, така наречените masegni на венециански, с празничната рокля, която съм си облякла. Така, че се връщаме в хотела, за да се преоблечем, понеже съм видяла, че хората запазили вече местата си, лежат на хавлии, вземам плика в който бе плажната чанта с намерението да седнем на него.(Ще си купим хавлиена кърпа за плажа чак на следващия ден на Лидо.)
Ето как изглежда вечерта на Реденоторе най-оживеното stazio за гондоли - Bacino Orseolo. Това определено не е вечерта на гондолите, а на големите лодки, натоварени до пръсване с младежи, които се кефят на музиката, която дъни на max от колоните. Стана ми малко мъчно и за гондолите и за окрестрите на Сан Марко. Този, който после ми стана любим, на piazzetta дори ми заприлича на оркестъра от "Титаник", тъй като продължаваше да свири, докато всички се изнасяха към Molo, пристана, в желанието да си запазят места.
Ето, заели сме и ние, доста хубави места, на четвърта линия. ако не се бяхме връщали до хотела, щяхме да сме на трета. В следващите дни не можех да повярвам, че сме прекарали седнали почти два часа и половина на плочите пред Палацо Дукале в очакване да настъпи момента с фойерверките, които започваха около 11 и 35. В един миг настана леко оживление, хората се изправиха, вдигнаха си постелките и се скупчиха няколко крачки напред. Така чакахме още 6-7 минути и се започна. Една жена зад мен обявяваше какво вижда - soffiatoli (глухарчета) cavolfiore (карфиол), girasoli (слънчогледи) Star wars (това е от мен) и така се дивяхме на пиротехническия спектакъл, продължил повече от половин час, за да избухне накрая в оргазмична кулминация, един господин, който не се обърнах да видя, реагираше на всеки изблик с вик на удоволствие и смайване във финалната час.
Виждахме отраженията във водата и снимките ми всеки път когато ги поглеждам ми се виждат като блед спомен от видяното тогава, така че няма защо тук да ги публикувам.
I fuochi d'artificio e riflessi nel bacino di San Marco
Photocredit: Internet
Това е привилегированата гледна точка на професионалните фотографи, които снимат за всекидневниците и на телевизионните оператори. Утехата ми е, че те не могат да се наслаждават истински на тези гледки, тъй като са заети да кадрират, да ловят моменти и да документират. Иначе се разполагат на лоджата на Палацо Дукале, високо над тълпата, скупчена на piazzetta и пред палацо Дукале. Само онези от хората долу, които са по-напред виждат и отраженията във водата и затова е цялото чакане с часове по-рано - за запазване на по-предни места от които да се виждат разноцветните отражения на фойерверките във водата.
Лодките, скупчени в залива на Сан Марко са пълни с онези младежи, които специално се организират и за празника на Реденторе наемат големи товарни лодки на които се събират по 20 - 25 човека и в късния следобед потеглят от гарата или някъде другаде под звуците на техно парчета или хитовете на лятото, които се носят от мощните стерео колони, с които са снабдили il barcone - голямата лодка. След като са преминали по Канал Гранде тези лодки се нареждат една до друга в залива на Сан Марко, където остават "в блокада" в очакване на фойерверките половин час преди полунощ третата събота срещу неделя на месец юли, когато се дава началото на празника на Реденторе - Спасителя или Изкупителя. Откакто обаче от 80-те години той се празнува с фойерверки религиозното му съдържание все повече се загубва, за да се превърне постепенно в най-хубавия младежки празник на лятото.
foto dalla rete, scattate durante la notte del Redentore 2009 da un fotografo professionista per "24 ore sole" dalla loggia del Palazzo Ducale.
Това е привилегированата гледна точка на професионалните фотографи, които снимат за всекидневниците и на телевизионните оператори. Утехата ми е, че те не могат да се наслаждават истински на тези гледки, тъй като са заети да кадрират, да ловят моменти и да документират. Иначе се разполагат на лоджата на Палацо Дукале, високо над тълпата, скупчена на piazzetta и пред палацо Дукале. Само онези от хората долу, които са по-напред виждат и отраженията във водата и затова е цялото чакане с часове по-рано - за запазване на по-предни места от които да се виждат разноцветните отражения на фойерверките във водата.
Лодките, скупчени в залива на Сан Марко са пълни с онези младежи, които специално се организират и за празника на Реденторе наемат големи товарни лодки на които се събират по 20 - 25 човека и в късния следобед потеглят от гарата или някъде другаде под звуците на техно парчета или хитовете на лятото, които се носят от мощните стерео колони, с които са снабдили il barcone - голямата лодка. След като са преминали по Канал Гранде тези лодки се нареждат една до друга в залива на Сан Марко, където остават "в блокада" в очакване на фойерверките половин час преди полунощ третата събота срещу неделя на месец юли, когато се дава началото на празника на Реденторе - Спасителя или Изкупителя. Откакто обаче от 80-те години той се празнува с фойерверки религиозното му съдържание все повече се загубва, за да се превърне постепенно в най-хубавия младежки празник на лятото.
foto dalla rete, scattate durante la notte del Redentore 2009 da un fotografo professionista per "24 ore sole" dalla loggia del Palazzo Ducale.
неделя, 18 юли 2010 г.
събота, 17 юли 2010 г.
Ecco come passeranno i personaggi della commedia la serata del Redentore
Dove sarà il Fotografo la notte del Redentore? Chiediamolo!
"Ciao Walter,
dove sarai nella famosissima notte del Redentor? Farai delle foto? Bacerai una nuova ragazza?"
"Sarò a Milano per un servizio fotografico..."
E Corto Maltese?
"A casa perché mi sta sul caz.o. Detesto i fuochi d'artificio e la folla sudata che ti si accalca addosso ;-) puoi scriverlo sul tuo blog"
Dove sarà il Padrone della casa di Giorgione?
Al lavoro, nella sua osteria "Antico Giorgione". Lo chef sta provando diverse ricette da fare per il Redentore tra cui un sorbetto all'anguria e qualcosa con la ricetta della pasta frolla che gli ha inviato Signorina Aspirante Cuoca. In questo momento entra in cucina il Padrone che aggiunge:
"Abbiamo già provato la pasta frolla ed è molto buona! Adesso stiamo faccendo le varie prove per il Redentore".
La Signorina Aspirante Cuoca oggi nel tardo pomeriggio prenderà un aereo e passerà la serata con me.
Dove sarà il Signore dei Campanili per la notte del Redentore? Da dove vedrà i fuochi d'artificio?
La risposta me la dà il gentilissimo Fausto Maroder: "Credo che non sarà in grado di andarli a vedere quest'anno, a causa delle sue preccarie condizioni di salute."
Sig. Giandri che come tutti gli anni si è trasferito in campagna per trascorrere l'estate, non lontano da Venezia, certamente anche quest'anno verrà a Venezia per la notte del Redentore (non in barca però).
Se il Signor Venessian lasciasse l'antica casa da montagna con i muri in pietra in Friuli e più precisamente in Carnia e tornasse a Venezia per la "famosissima" notte, andrebbe o sarebbe andato sulla riva della Ca' di Dio dalle 9 di sera per passare signorilmente la serata del Redentore ed aiutare il prossimo.
Se Sig. Bauta e Tabarro fosse stato nella città lagunare ci sarebbe andato anche lui occupando una di quelle 35 tavole da dieci persone con i suoi amici, innamorati di Venezia. Alle 10 la cena, alle 11 e mezza i "foghi", il famoso spettacolo pirotecnico sul Bacino di San Marco. Nella notte l'ultimo brindisi, una fetta di anguria e un caffè per salutarci. Per altre informazioni cliccate qui.
Daisuke Ido crede proprio che starà al Lido e non farà foto, specie se farà temporale come prevedono...
La Signora Straniera se fosse stata a Venezia avrebbe aspettato lo spettacolo di luci, colori e riflessi nel bacino di San Marco proprio lì dove è stata l'anno scorso - sui maségni davanti al Palazzo Ducale.
"Ciao Walter,
dove sarai nella famosissima notte del Redentor? Farai delle foto? Bacerai una nuova ragazza?"
"Sarò a Milano per un servizio fotografico..."
E Corto Maltese?
"A casa perché mi sta sul caz.o. Detesto i fuochi d'artificio e la folla sudata che ti si accalca addosso ;-) puoi scriverlo sul tuo blog"Dove sarà il Padrone della casa di Giorgione?
Al lavoro, nella sua osteria "Antico Giorgione". Lo chef sta provando diverse ricette da fare per il Redentore tra cui un sorbetto all'anguria e qualcosa con la ricetta della pasta frolla che gli ha inviato Signorina Aspirante Cuoca. In questo momento entra in cucina il Padrone che aggiunge:
"Abbiamo già provato la pasta frolla ed è molto buona! Adesso stiamo faccendo le varie prove per il Redentore".
La Signorina Aspirante Cuoca oggi nel tardo pomeriggio prenderà un aereo e passerà la serata con me.
Dove sarà il Signore dei Campanili per la notte del Redentore? Da dove vedrà i fuochi d'artificio?
La risposta me la dà il gentilissimo Fausto Maroder: "Credo che non sarà in grado di andarli a vedere quest'anno, a causa delle sue preccarie condizioni di salute."
Sig. Giandri che come tutti gli anni si è trasferito in campagna per trascorrere l'estate, non lontano da Venezia, certamente anche quest'anno verrà a Venezia per la notte del Redentore (non in barca però).
Se il Signor Venessian lasciasse l'antica casa da montagna con i muri in pietra in Friuli e più precisamente in Carnia e tornasse a Venezia per la "famosissima" notte, andrebbe o sarebbe andato sulla riva della Ca' di Dio dalle 9 di sera per passare signorilmente la serata del Redentore ed aiutare il prossimo.
Se Sig. Bauta e Tabarro fosse stato nella città lagunare ci sarebbe andato anche lui occupando una di quelle 35 tavole da dieci persone con i suoi amici, innamorati di Venezia. Alle 10 la cena, alle 11 e mezza i "foghi", il famoso spettacolo pirotecnico sul Bacino di San Marco. Nella notte l'ultimo brindisi, una fetta di anguria e un caffè per salutarci. Per altre informazioni cliccate qui.
Daisuke Ido crede proprio che starà al Lido e non farà foto, specie se farà temporale come prevedono...
La Signora Straniera se fosse stata a Venezia avrebbe aspettato lo spettacolo di luci, colori e riflessi nel bacino di San Marco proprio lì dove è stata l'anno scorso - sui maségni davanti al Palazzo Ducale.
петък, 16 юли 2010 г.
Redentore 2010 Programma
SABATO 17 LUGLIO
• 19.00 Apertura del ponte votivo che collega le Zattere con la Chiesa del Redentore all'isola della Giudecca.
• 23.30 Spettacolo pirotecnico in Bacino di San Marco
DOMENICA 18 LUGLIO
Stagione remiera 2010: Regate del Redentore, a cura dell'Assessorato al Turismo del Comune di Venezia
• 16.00 Regata dei giovanissimi su pupparini a due remi
• 16.45 Regata su pupparini a due remi
• 17.30 Regata su gondole a due remi
• 19.00 Santa Messa Votiva presso la Chiesa del Redentore all'isola della Giudecca, presieduta da S. Em. Card. Patriarca Angelo Scola, presenti i parroci e le autorità cittadine.
Il Redentore è tra le festività più sinceramente sentite dai Veneziani, sicuramente una delle feste veneziane più attese dell’anno, in cui convive anche l’aspetto turistico, grazie al fantasmagorico spettacolo pirotecnico notturno che attrae migliaia di visitatori che lo aspettano con pazienza. Il momento topico è la famosissima notte del sabato: sull’inimitabile palcoscenico del Bacino San Marco giochi di luce e di riflessi tracciano un caleidoscopio di colori che si staglia dietro le colonne di San Marco e San Teodoro, le cupole e i campanili della città.
Durante regata del Redentore domenica pomeriggio nel canale di Giudecca si possono vedere pupparini e gondole a due reme, poi verso sera nelle chiese si svolgono le sante messe e nella chiesa del Santissimo Redentore - la funzione solenne presieduta dal Patriarca e la processione religiosa.
сряда, 26 май 2010 г.
Абонамент за:
Публикации (Atom)