Venezia

понеделник, 9 август 2010 г.

Ca' Barzizza, la foto di Danielle, la foto di Maité

Questo antichissimo edificio in stile veneto-bizantino che si affaccia sul Canal Grande risale la XII-XIII secolo.

Secondo alcuni fonti il palazzo fu abitato da un ramo dei Contarini nel Duecento e fu usato come fontego di schiavi. Nel Settecento passò ai Barzizza, famiglia di origine bergamasco ammessa al patriziato veneziano nel 1694 "per soldo", cioè dopo aver sborsato una notevole somma di denaro alle casse (esangui) della Serenessima.

Certo i rimaneggiamenti successivi, in periodo gotico, si sono fatti sentire, mi i molti resti di patere, capitelli e croci bizantini, testemoniano l'ispirazione bizantina e la sua notevole vetustà. Al Duecento risalgono il bel portale decorato e le polifore ad anchi rialzati al primo e secondo piano.
Al Quattrocento risale la monofora con balcone a livello del secondo piano sull'asse destra.

Malgrado la ricostruzione della parte sinistra nel tardo Settecento, Ca' Barzizza, situata nella contrada di San Silvestro, ha preservato alcuni particolarità di un palazzo romanico.

foto di Danielle pubblicata originalmente nel suo blog Album venitienne.

Certo i rimaneggiamenti successivi, in periodo gotico, si sono fatti sentire, mi i molti resti di patere, capitelli e croci bizantini, testemoniano l'ispirazione bizantina e la sua notevole vetustà. Al Duecento risalgono il bel portale decorato e le polifore ad anchi rialzati al primo e secondo piano.
Al Quattrocento risale la monofora con balcone a livello del secondo piano sull'asse destra.
Malgrado la ricostruzione della parte sinistra nel tardo Settecento, Ca' Barzizza, situata nella contrada di San Silvestro, ha preservato alcuni particolarità di un palazzo romanico.

foto di Maité pubblicata originalmente nel suo blog MAVENISE.

Точно зад спирката на линия 1 на vaporetto „Сан Силвестро”, първата спирка на десния бряг на Канал Гранде след Риалто е този стар палацо в венето-византийски стил от ХІІ – ХІІІ век, запазил и до днес по фасадата си нещо от пръвоначалната си украса с "патере" и византийски каменни кръстове. По-късните реконструкции, през ХІV или ХV век са отставили и своя готически отпечетък. Този дом, който според градските легенди принадлежал на един клон от семейство Контарини и бил използван за настаняване на роби, докари във Венеция от изток. Впоследствие станал собственост на семейство Барцица, чийто герб може да се види на фасадата. Те пристигнали във Венеция от околностите на Бергамо и били приети сред венецианските патриции през 1694„per soldo”, след като внесли една голяма парична сума в касите на Републиката. Гербът, който можели да имат само благородниците, носел толкова престиж, колкото и един палацо на Канал Градне. А какво бил по онова време без благороднически герб един палацо на Канал Гранде?

Corte Soranzo (storie di foto e di fotografi)

Corte Soranzo si trova nel sestiere di Castello. Secondo me è una delle corti più fotogeniche di Venezia. Due anni fa ho fotografato lì mio marito, mi ricordo quel luogo benissimo. Qui pubblico la foto di Walter Fano che gli avevo chiesto di mandarmi (sapevo che l'aveva fotografata questa corte e non mi sbagliavo) dopo aver visto la foto di Maité la cui composizione mi è piaciuta tanto.

© foto di Maité pubblicata nel suo blog MAVENISE.

Per vedere Corte Soranzo in una foto bianco-nera di Matteo Teti pubblicata nel suo photostream su Flickr click here.

Infatti sapevo di questa corte Soranzo da una foto di Matteo Teti (adoro le sue foto bianco-nere di luoghi, di cose e di persone) nella quale si legge il nissioeto. La foto mi affascina ma la corte non la riconscevo. Vedendo però la foto di Maité pubblicata nel suo blog MAVENISE in giugno mi sono ricordata che lì avevo scattato una foto anch'io, mi sono resa conto che mi ricordavo molto bene l'atmosfera di quel posto, mi ricordavo benissimo quando ci passavo.

Ho trovato Corte Soranzo fotografata da Sergio Piovesan e pubblicata nel suo sito tra le altre vere da pozzo nel suo album fotografico con le vere da pozzo a Venezia per allegarla qui. Si vede che la luce può essere magica lì. Trascrivo qui anche la spiegazione di Sergio:

Corte Soranzo si trova nella zona della parrocchia di San Martino e prende nome da un antico palazzo della nobile famiglia Soranzo che si trova nel pressi.

събота, 7 август 2010 г.

Corte del Calderer (photo by Walter Fano)

Cercando nella pianta di Venezia la Corte del Calderer l'ho trovata a nel sestiere di Dorsoduro, vicino alla Scuola Grande dei Carmini. Non avevo domandato Walter Fano che mi aveva mandato questa sua foto dove si trovava e me la sono segnata. Vedendo la sua foto bella avevo subito deciso di andare a cercarla questa corte.
Anzi la vera da pozzo al centro della corte del Calderer sembra simile a quella nel quadro di Canaletto.

© foto di Walter Fano

Walter non aveva tempo di controllare ciò che ho scritto ieri qua ed il gentilissimo Fausto ha intervenuto precisando che questa Corte del Calderer si trova nel sestiere di San Polo a poche decine di metri dalla Scuola Grande di San Giovanni Evangelista, non lontano dal Rio Marin. (Quindi ci saranno due corti diverse del Calderer!)

Potete vedere le foto invernali di Fausto se andate a vedere il suo post di oggi Corte del Calderer pubblicato nel suo ABB (Alloggi Barbaria Blog).

Fausto ha spigato che faceva l'artigiano che veniva chiamato calderer, ha parlato della pavimentazione a spina di pesce, più antica dei cosìdetti masegni a Venezia, della vera da pozzo in marmo rosso di Verona e ci ha svelato un segreto che da questa corte una volta si entrava e si usciva dal giardino privato di Palazzetto Bru Zane.

la vera da pozzo nella Corte Botera et "Chats de Venise"

Intanto lo sapevo che anche la vera da pozzo nella Corte Botera era dello stesso modello come quella nel dipinto del Caneletto.
Però è più alta e più snella.

петък, 6 август 2010 г.

la vera da pozzo di Canaletto ossia la scoperta di Fausto

Онзи ден Фаусто публикува в блога си едно свое предположение къде днес се намира онази vera da pozzo, която една жена довършва в картината Дворът на каменоделеца на Каналето, смятана за една от най-интимните му картини. Във всеки случай тя е по-различна от останалите му картини, представителните венециански изгледи, в каквито се специализира и каквито изгледи по-късно рисува и в Лондон за англичаните колекционери на негови платна.

Canaletto, The Stonemason's Yard
1726-30
Oil on canvas, 124 x 163 cm
National Gallery, London
Marking by Fausto Maroder

Очаквах от Фаусто да коментира срутената камбанирия, документирана от Каналето в тази картина на другия бряг на Канал Гранде, срутване, което през 1741 разрушило двете къщи пред нея и изхвърлило няколко гондоли на брега, но не и да открие къде днес вероятно може да се види почти готовата vera da pozzo, по която жената на картината, може би съпругата на каменоделеца извършва някаква довършителна работа. Но ето че, в един от вътрешните дворове на градската болница, в някогашните манастирските дворове на монасите доминиканци Фаусто е открил и фотографирал една vera da pozzo досущ като тази от картината на Каналето, извествен с това, че съвсем точно е възпроизвеждал онова, което рисувал.

© foto di Fausto Maroder pubblicata nel post Vera da Pozzo di Canaletto dell'altro ieri nel suo fantastico Alloggi Barbaria Blog che aggiorna ogni giorno.

Разбира се, не можем да сме абсолютни сигурни, че това е именно същата vera da pozzo, която е съвсем стандартен модел и дори самият Фаусто ме насочи към още две подобни в Corte dei Do Pozzi, при едноименния хотел в централния сестиере Сан Марко.